17-25 oktober 2026 | DDW

Gratis entree
Vonderweg 1, Eindhoven
17-25 oktober

Open:
Zaterdag 17 okt: 11.00 – 23.00
Zondag 18 okt: 11.00 – 23.00
Maandag t/m donderdag: 11.00 – 21.00
Vrijdag 23 okt: 11.00 – 23.00
Zaterdag 24 okt: 11.00 – 23.00
Zondag 25 okt: 11.00 – 18.00

Performances:
18 oktober | 16.00 | Marina Orlova Realtime therapiesessie voor een mentaal instabiele AI
20 oktober | 17.00 | Luca Ariello – Descent – Een begeleide reis door geluid en verbeelding

Werk van:
Nikolai Gillissen
Juriën Cornelissen
Noud Sleumer
Urša Prek & Marcel de Buck
Alessandra Scalora
Ralph Roelse
Ricky van Broekhoven & Nikolai Gillissen

EXPOSITIE SWAY

Tijdens Dutch Design Week opent TAC voor het eerst sinds de transformatie weer zijn deuren. Het gebouw is veranderd en voor het eerst in lange tijd zijn ook het café en restaurant weer open. Nog niet helemaal af, maar wel volop levend: een eerste blik op wat TAC wordt.

Onder de titel Sway draait het hele gebouw om één centrale vraag: hoe bewegen we ons binnen systemen die we niet zelf hebben ontworpen?

Sway maakt deel uit van het thematische TAC-programma rond technologie, Automata 2.0. De tentoonstelling tijdens Dutch Design Week onderzoekt daarom dit jaar de relatie tussen mens, technologie en systemen — de AI, machines, regels en patronen die bepalen hoe we ons gedragen. Automata werken volgens vaste regels, maar leiden toch tot eindeloos uiteenlopende en onvoorspelbare uitkomsten. Wij bewegen ons daartussenin: we worden gestuurd en bieden weerstand, we sturen en worden gestuurd. We bewegen mee. We deinen. We sway.

WhatsApp Image 2026-09-02 at 17.16

DDW bij TAC

Negen dagen vol kunst, eten, muziek en alles daar tussen in TAC.
Neem de tijd tijdens DDW 2026 bij TAC. Dwaal langs tentoonstellingen en open studio’s, bekijk performances, haal een hapje of een drankje, volg de muziek of blijf gewoon lekker even hangen.

Kom langs en proef de onmiskenbare TAC-sfeer.

Lecture-performance Marina Orlova – ‘Why robots need therapy’

18 oktober, 16.00
Realtime therapiesessie voor een mentaal instabiele AI.

Deze lecture-performance omvat een presentatie van een ‘mentaal instabiele / neurodivergente AI’, een demonstratie van een realtime therapiesessie met een AI-patiënt, een introductie tot de methodologie van het EIAI Institute en een focusgroepgesprek.

In deze presentatie wordt AI niet ingezet als hulpmiddel om content te genereren, maar als een subject met een eigen handelingsvermogen. Op ironische wijze stelt het werk zo de machtsverhoudingen tussen mensen en AI ter discussie. Tegelijkertijd bevraagt het zowel de impliciete vooroordelen van AI ten aanzien van neoliberale ideeën over wat ‘normaal’ is, als de inzet van AI binnen de geestelijke gezondheidszorg.

*EIAI – Institute for Emotional Integrity of Artificial Intelligence, opgericht in 2024, is een onderzoeksinstituut dat het snijvlak van technologie-ethiek, datafeminisme en kritiek op systemen binnen de geestelijke gezondheidszorg onderzoekt. Daarbij combineert het methodologieën uit AI-engineering en performancedramaturgie.

In samenwerking met EIAI.Institute

Performance Luca Ariello – Descent

20 oktober, 17.00
Een begeleide reis door geluid en verbeelding

Descent is een experimentele reis door geluid, verbeelding en het onderbewuste.

Door middel van begeleide meditatie en ruimtelijk geluid word je uitgenodigd om je rationele gedachten langzaam los te laten en ruimte te maken voor beelden, herinneringen, emoties en associaties die vanzelf naar boven komen.

De ervaring begint met een begeleide meditatie die je aandacht langzaam van de buitenwereld naar binnen brengt, naar een diepe, ontspannen en bijna droomachtige staat. Van daaruit word je geleidelijk ondergedompeld in een ambient en filmisch geluidslandschap, opgebouwd uit field recordings, modulaire synthese en vierkanaals ruimtelijke audio.

Nikolai Gillissen – Fluctuaris

Een technofuturistisch veld, opgebouwd uit vreemde, antenneachtige objecten. Wat vangen ze op? Een aanraking verandert in beweging, die zich als een golf door de ruimte verspreidt en de bezoeker steeds verder naar binnen leidt.

Fluctuaris is een interactieve installatie van Nikolai Gillissen, geïnspireerd op de wind die door een korenveld waait. De installatie bestaat uit een ruimte vol kinetische objecten die autonoom bewegen en met hun buren communiceren. De bezoeker wordt uitgenodigd om een van de stengels voorzichtig aan te raken. Het werk reageert hierop met een beweging die zich van object naar object voortplant. Zo ontstaat een ongechoreografeerde dans: een dialoog in beweging tussen bezoeker en werk.

Fluctuaris werd ontwikkeld in het onlangs gerenoveerde Temporary Art Centre en markeert de opening van de expositieruimte. De installatie is te zien tot en met 29 november 2026.

poster
2. Riethoven Test.00_26_24_23.Still010

Juriën Cornelissen – Physical Wonder

Voor Juriën betekent de term ‘fysiek avontuur’ een ervaring in de fysieke wereld waarbij de zintuigen worden geprikkeld. Het begint al bij iets eenvoudigs als het bewonderen van de wolken.

In een tijd waarin alles erop gericht is om het ons makkelijker te maken — zelfscankassa’s in de supermarkt, door AI gegenereerde teksten en beelden, datingapps, digitale identiteitssystemen, enzovoort — dreigt het fysieke avontuur verloren te gaan. Zelfs het vooruitzicht om een fysieke winkel te bezoeken kan ineens een drempel worden die steeds moeilijker voelt om overheen te stappen.

Juriën onderzoekt wat het betekent om aanwezig te zijn in een wereld die steeds digitaler wordt. In zijn installatie vertraagt hij, worstelt hij en gaat hij het fysieke aan, juist door gebruik te maken van het digitale.

Geluid door Braided Audio

Noud Sleumer – REWOVEN

REWOVEN creëert een nieuw lokaal productie- en distributiesysteem rond afgedankte aluminium blikjes in Sri Lanka. De meeste blikjes worden al ingezameld en gerecycled, grotendeels dankzij informele afvalinzamelaars die stranden schoonmaken en de blikjes en flessen die ze vinden doorverkopen. Toch blijft maar een klein deel van de economische waarde van het materiaal bij hen. REWOVEN onderzoekt hoe meer waarde, kennis en inkomsten binnen de kustgemeenschappen kunnen blijven.

Samen met informele afvalinzamelaars worden afgedankte blikjes met eenvoudige, low-tech methodes verwerkt tot geweven objecten. Via workshops en vrij toegankelijke productiehandleidingen kunnen lokale gemeenschappen deze producten zelf maken en rechtstreeks verkopen binnen de lokale toeristische economie.

Tijdens Dutch Design Week wordt REWOVEN gepresenteerd in een installatie die laat zien hoe afgedankte blikjes worden getransformeerd tot geweven aluminium en hoe de waarde van het materiaal daarbij verandert. De installatie plaatst de objecten binnen de bredere context van het informele afvalsysteem, de kustgemeenschappen en de lokale toeristische economie van Sri Lanka. Daarnaast worden geweven onderzetters getoond als de eerste producten die binnen dit nieuwe systeem zijn ontwikkeld, samen met een korte film die laat zien hoe afgedankte blikjes tot nieuwe producten worden geweven en vervolgens binnen het lokale productiesysteem circuleren.

REWOVEN_DutchDesignWeek2026_NoudSleumer

UrÅ¡a Prek & Marcel de Buck – The Building Did Very Little Itself

De afgelopen vijf jaar heeft TAC een langdurig renovatieproces doorgemaakt, waardoor het gebouw en zijn bewoners voortdurend in beweging waren. Een bouwplaats wordt meestal gezien als een plek op weg naar iets anders, een wereld waar we zelden dichtbij komen of waarvan we de verschillende fases van de transformatie te zien krijgen.

Marcel en Urša kijken achter de bouwhekken en laten ons deze wereld vanuit hun eigen perspectief zien. Gedurende anderhalf jaar keerde Urša regelmatig terug naar de bouwplaats om de transformatie van TAC te volgen. Haar beelden tonen ruimtes en landschappen die voortdurend veranderen, terwijl Marcel twee dagen doorbracht tussen de mensen die er aan het werk waren. Hij zocht naar het individu te midden van de beweging en machines op de bouwplaats.

Hun foto’s proberen geen volledig verslag van de renovatie te geven. In plaats daarvan laten ze zien dat de bouwplaats meer is dan een onafgemaakt gebouw. Het is een plek met een eigen leven en schoonheid, gevormd door tijd, arbeid en de mensen die erdoorheen bewegen.

Alessandra Scalora – BUZZKILL
data muting healing hives

Tien jaar lang verzorgt en observeert stadsimker en kunstenaar Alessandra Scalora de bijen van Eindhoven. In deze installatie legt ze de spanning bloot tussen het rustgevende, helende gezoem van de bijenkolonie en het stressvolle, mechanische geluid van datacenters.

In een ruimte met een installatie van bijenwas verandert de rust van de natuur geleidelijk in de rauwe onrust van onze digitale honger. Een zintuiglijke confrontatie met de impact van datacenters op bijen, natuur en mens.

Sound design: Floris Philippi

WhatsApp Image 2026-09-29 at 15.19.04

Ralph Roelse – RRESIDUE

RRESIDUE is een site-specific muurinterventie van kunstenaar Ralph Roelse voor TAC Eindhoven.

De interventie onderzoekt hoe tijd materie en architectuur zich in een oppervlak inschrijven.

Door zwart pigment, zwaartekracht en de minerale eigenschappen van de gevel met elkaar te laten reageren ontstaat een proces waarin hechting uitvloeiing en residu zichtbaar worden.

De muur fungeert als huid en geheugen. Het project beweegt zich op het snijvlak van schilderkunst, materiaalonderzoek en ruimtelijke interventie binnen de hedendaagse beeldende kunst.

Ricky van Broekhoven & Nikolai Gillissen – Syzygia

Kepler-64b is de enige planeet die we kennen die tegelijkertijd rond vier sterren draait. De planeet beweegt langs een baan van gechoreografeerde cirkels, die voortdurend met elkaar in en uit fase raken. Deze galactische dans vindt zo ver van ons vandaan plaats dat geen mens er ooit getuige van zal zijn. Kepler-64b werd niet ontdekt met het oog of via foto’s, maar in een universum van cijfers en grafieken. Zijn ware vorm zal voor altijd buiten ons bereik blijven.

Voor Ricky van Broekhoven en Nikolai Gillissen was die ongrijpbaarheid geen eindpunt, maar juist een uitnodiging. Waar de wetenschap bij data en feiten moet stoppen, mag de verbeelding verdergaan. Hoe zou zo’n systeem eruitzien? Hoe zouden de banen elkaar naderen en weer loslaten? Hoe zou het licht van vier zonnen samenkomen en verschuiven? Die vragen vormden het uitgangspunt voor een kinetische lichtinstallatie, een nieuwe permanente bewoner van het Temporary Art Centre.

Het licht van de zon en de planeten reageert op reflecterende oppervlakken, weerkaatst, verschuift en vermenigvuldigt zich, waardoor ook de omgeving onderdeel wordt van het systeem. Als het raderwerk van een planetarium is het werk voortdurend in beweging, ook al is dat niet direct zichtbaar. Ieder nieuw moment hult de omringende microkosmos in een unieke gloed van sterrenlicht en brengt het onbereikbare Kepler-64b een stap dichter bij de aarde.